ارزیابی تأثیر کاربرد طراحی پژوهی بر فرایند کارگاه‌های طراحی معماری (مطالعه موردی: دانشجویان طرح یک معماری، مقطع کارشناسی ارشد)

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی دانشگاه شهید رجایی، تهران، ایران

2 دانشیار دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی دانشگاه شهید رجایی، تهران، ایران

چکیده

طراحی پژوهی، رویکردی مناسب و در عین حال ضروری برای طراحی معماری در حال و آینده است. این مقاله به رابطه بین پژوهش و فرآیند طراحی معماری می‌پردازد. هدف از این تحقیق، استفاده از پژوهش به صورت کاربردی و بهینه‌سازی فرایند آموزش است. در نهایت مدلی برای استفاده از طراحی پژوهی در کارگاه های معماری ارائه شد. آزمون کاربست این مدل با استفاده از یک طرح تحقیق شبه آزمایشی پیش‌آزمون_پس‌آزمون با گروه گواه انجام شد و بر اساس طبقه‌بندی پژوهش، پژوهش کتابخانه‌ای و موردی و ترکیبی با پژوهش ذاتی مورد مقایسه قرار گرفت. نمونه‌های این تحقیق، 48 نفر از دانشجویان طرح یک معماری مقطع کارشناسی ارشد است، که در دو نیم سال مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. با آزمون این مدل در آتلیه‌های معماری، این راهکار به نتایج عملی پیوند داده شد. نمرات ارزیابی دانشجویان به روش آزمون تحلیل واریانس ANOVA، تجزیه و تحلیل شد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات