شناسایی و تحلیل پیشران‌های کلیدی مؤثر بر شکل‌گیری شهرهای خلاق میانه اندام با استفاده از آینده-پژوهی (مطالعه موردی: شهر بناب)

نوع مقاله: مطالعه موردی

نویسنده

دکترای جغرافیا و برنامه‌ریزی، مدرس گروه مهندسی معماری دانشگاه بناب، بناب، ایران

چکیده

مفهوم شهر خلاق میانه­اندام از توجه به ابعاد منحصربه‌فرد انسانی و محیطی این شهرها ناشی می ­شود که به دلیل جدید بودن موضوع، نیازمند تحلیل بیشتر به برای شناسایی پیشران ­های کلیدی است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل پیشران­ های کلیدی در شکل­ گیری شهرهای خلاق میانه ­اندام بناب است. نوع تحقیق کاربردی و ازنظر ماهیت تحلیلی- اکتشافی است. برای استخراج متغیرها، از 98 کارشناس و برای تحلیل متقاطع، از 40 خبره استفاده شد. مؤلفه‌های شناسایی‌شده، 10 معیار اصلی، 16 زیر معیار و 106 متغیر است. برای تجزیه‌وتحلیل داده ­ها، از روش­ های ترکیبی پنل خبرگان، اﺛﺮات ﻣﺘﻘﺎﻃﻊ و نرم­ افزار MICMAC استفاده شد. یافته­ ها نشان داد که وضعیت سیستم شهر خلاق در بناب ناپایدار است. همچنین 14 پیشران کلیدی، بیشترین مقدار تأثیرگذاری مستقیم و غیرمستقیم بر خلاقیت شهری بناب داشتند که از این تعداد، شش پیشران مربوط به طبقه خلاق و سه پیشران مربوط به زیرساخت ­های خلاق بوده است.
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات


ابوالقیسی رودسری، الهه. (1393). برنامه­ریزی شهری با رویکرد شهر خلاق در شهرهای کوچک و میانی، مطالعه موردی: شهر رودسر. پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران، تهران.

آفتاب، احمد؛ نظم فر، حسین؛ غفاری گیلانده، عطا؛ و موسوی، میر نجف. (1396). برنامه‌ریزی و تدوین راهکارهای تحقق شهرهای خلاق در ایران مطالعه موردی: شهر ارومیه، فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، 32(4)، 188-209.

ﺑﻬﺸﺘﯽ، محمدباقر؛ و زاﻟﯽ، نادر. (1390). ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻋﻮاﻣﻞ ﮐﻠﯿﺪی ﺗﻮﺳﻌﻪ منطقه‌ای ﺑﺎ روﯾﮑﺮد برنامه‌ریزی ﺑﺮ ﭘﺎﯾﮥ ﺳﻨﺎرﯾﻮ (ﻣﻄﺎﻟﻌﮥ ﻣﻮردی اﺳﺘﺎن آذرﺑﺎﯾﺠﺎن ﺷﺮﻗﯽ)، فصلنامه برنامه‌ریزی و آﻣﺎﯾﺶ ﻓﻀا، 1 (15)، 63-41.

رفیعیان، مجتبی؛ افشار، نگین؛ و تقوایی، علی­اکبر. (1396). تحلیل کاربری هوشمند در نواحی با قابلیت توسعه با بهره‌گیری از مدل LUCIS (نمونه موردی: منطقه 22 کلان‌شهر تهران)، فصلنامه هویت شهر، 11(1)، 5-16.

سرور، هادی؛ و ماجدی، حمید. (1394). بررسی تأثیر جهانی‌شدن بر مدیریت فضای شهری، فصلنامه هویت شهر، 9(23)، 17-26.

مجنونی توتاخانه، علی؛ مفرح بناب، مجتبی؛ و حامدوران، شیما. (1396). تحلیل وضعیت سرمایه اجتماعی در سکونتگاه‌های شهری میانه اندام مطالعه موردی: شهر بناب، فصلنامه برنامه­ریزی منطقه­ای (جغرافیا)، 28(1)، 19-32.

موسوی، میر نجف. (1393). رتبه­بندی محلات شهر سردشت ازنظر حرکت به‌سوی خلاقیت با تأکید بر تحقق شهر خلاق با استفاده از تاپسیس و ANP، مجله جغرافیا و آمایش شهری- منطقه‌ای، 10 (4)، 38-19.

نظم فر، حسین؛ آفتاب، احمد؛ نظام پور، ناهید؛ و مجنونی، علی. (1395). ارزیابی و اولویت­بندی مناطق شهری بر اساس شاخص­های شهر خلاق (نمونه موردی: شهر سنندج)، فصلنامه برنامه­ریزی و آمایش فضا، 5(4)، 286 – 259.

Amcoff, J., & Westholm, E. (2007). Understanding rural change -demography as a key to the future. Journal of Futures, 39(4), 363-379.

Andersson, Å. E., & Andersson, D. E. (2015). Creative cities and the new global hierarchy. Applied Spatial Analysis and Policy, 8(3), 181-198.

Baumgartner, W. H., & Rothfuß, E. (2017). Creative Inequality in the Mid-sized University City. Socio-spatial Reflections on the Brazilian Rural–Urban Interface: The Case of Cachoeira. In Inequalities in Creative Cities (pp. 217-237). Palgrave Macmillan, New York.

Comunian, R. (2011). Rethinking the creative city: the role of complexity, networks and interactions in the urban creative economy. Urban studie, 48(6), 1157-1179.

Comunian, R., & Faggian, A. (2014). Creative graduates and creative cities: exploring the geography of creative education in the UK. International journal of cultural and creative industries, 1(2), 19-34.

 

Cooke, P. N., & Lazzeretti, L. (Eds.). (2008). Creative cities, cultural clusters and local economic development. Edward Elgar Publishing.

Evers, D. (2010). Scenarios on the spatial and economic development of Europe. Futures, 42(8), 804-816.

Florida, R. (2002). The economic geography of talent. Annals of the Associations of American Geographers, 92(4), 743–755.

Florida, R. (2005). Cities and the Creative class, City & Community, 2(1), 3–19.

Gordon, T. J. (1994). Cross-impact method, AC/UNU Millennium Project. Futures Research Methodology. Greenwood Press.

Healey, P. (2015). Civil society enterprise and local development. Planning Theory & Practice, 16(1), 11-27.

Landry, C. (2008). The Creative City: It is Origin and Future urban design, Comedia, UK.

Landry, C. (2012). The creative city: A toolkit for urban innovators: Earthscan.

Letaifa, S. B. (2015). How to strategize smart cities: Revealing the SMART model. Journal of Business Research, 68(7), 1414-1419.

Markusen, A. (2014). Creative cities: a 10‐year research agenda. Journal of Urban Affairs, 36(2), 567-589.

Moriarty, P., & Honnery, D. (2015). Future cities in a warming world. Futures, 66, 45-53.

Pratt, A. C. (2008). Creative cities: the cultural industries and the creative class. Geografiska annaler: series B, human geography, 90(2), 107-117.

Sasaki, M. (2010). Urban regeneration through cultural creativity and social inclusion: Rethinking creative city theory through a Japanese case study. Journal of Cities, 27(2), S3-S9.

Shaw, S. (2015). Art crawls: Locating artists and audiences in the creative city. Ethnography, 16(1), 51-73.

Toutakhane, A. M. (2018). Influencing Factors On Performance Of Social Behavior Settings At Parks And Green Spaces Of Tabriz. Journal of Urban and Regional Analysis, 10(2), 199-215.

Toutakhane, A. M., & Mofareh, M. (2017). Investigation and evaluation of spatial patterns in Tabriz parks using landscape metrics. Journal of Urban and Environmental Engineering (JUEE), 10(2), 263-269.

Vanolo, A. (2008). The image of the creative city: Some reflections on urban branding in Turin. Journal of Cities, 25(6), 370-382.

Vickery, J. (2011). Beyond the creative city—cultural policy in an age of scarcity. Centre for Place-making, Birmingham.

Wolfe, D. A., & Bramwell, A. (2008). Innovation, creativity and governance: Social dynamics of economic performance in city-regions. Journal of Innovation, 10(2-3), 170-182.