ﮔﻔﺖ وﮔﻮى درون و ﺑﺮون در ﻧﮕﺮﺷﻰ ﭘﺪﯾﺪارﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﮑﺎن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 داﻧﺶ آﻣﻮﺧﺘﻪ دوره دﮐﺘﺮى ﻣﻌﻤﺎرى، ﮔﺮوه ﻣﻌﻤﺎرى، داﻧﺸﮑﺪه ﻋﻤﺮان، ﻣﻌﻤﺎرى وﻫﻨﺮ، واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻰ، ﺗﻬﺮان،اﯾﺮان.

2 اﺳﺘﺎد داﻧﺸﮑﺪه ﻣﻌﻤﺎرى، ﭘﺮدﯾﺲ ﻫﻨﺮﻫﺎى زﯾﺒﺎ، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.

3 اﺳﺘﺎد ﮔﺮوه آﻣﻮزﺷﻰ ﺷﻬﺮﺳﺎزى، داﻧﺸﮑﺪه ﻣﻌﻤﺎرى و ﺷﻬﺮﺳﺎزى، داﻧﺸﮕﺎه ﻫﻨﺮ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.

4 اﺳﺘﺎدﮔﺮوه ﺷﻬﺮﺳﺎزى، واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻰ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.

چکیده

این مقاله باهدف شناخت و درک یکی از  ویژگی‌های مکان، یعنی گفت‌و‌گوی درون و برون، با نگرش پدیدارشناسانه که مکان را پایگاه وجودی انسان در هستی معرفی می‌نماید، تحلیل ریشه‌های این موضوع و یافتن جایگاه آن در پدیده مکان و بررسی آراء محققین، به چگونگی ماهیت این مقوله می‌پردازد. راهبرد تحقیق با رویکرد پدیدارشناسی، ابتدا از نظریه به پژوهش، سپس به‌طور اکتشافی از پژوهش به نظریه سپس ترکیبی از این دو با تأکید بر تحقیق کیفی شکل‌گرفته است. مطالعات کتابخانه‌ای شیوۀ اصلی جمع‌آوری داده‌ها، با تأکید بر آرای مهم‌ترین  نظریه‌پردازان مکان در این موضوع، جهت توصیف و تفسیر مقوله درون و برون مورداستفاده قرارگرفته، نتیجه بررسی مدل مفهومی گفت‌و‌گوی درون و برون است که بر پایه چگونگی حضور و تجربه انسان از مکان شکل‌گرفته که با استفاده از این مدل می‌توان به امکانی در مراتب مختلف برای فهم و دریافت مفهومی و عملیاتی ارتباط درون و برون دست پیدا نمود.

کلیدواژه‌ها