توزیع فضایی تاب آوری در برابر سوانح در سطح محلات کلانشهر تهران

نویسندگان

1 دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد تمام دانشکده شهرسازی - پردیس هنرهای زیبا- دانشگاه تهران

3 استاد دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

خسارات بسیار جانی و مالی ناشی از سوانح طبیعی درکلانشهرها ضرورت ارزیابی و ارتقای تاب‌آوری پیش ازوقوع حادثه را نشان‌می‌دهد. کلانشهرتهران که مستعد زمین لرزه است، نیز از این امر مستثنی نیست. لذا در مقاله حاضر، مجموعه‌ای از شاخص‌های تاب‌آوری از سه مدل BRIC، CRI و CDRI، شناسایی‌شده و جهت ارائه شاخص ترکیبی چندبعدی تاب‌آوری کلانشهرتهران مورداستفاده قرارگرفته‌است. با مطالعه ۳۶۸ محله تهران و بااستفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی، ابعاد تاب‌آوری در پنج بعد اجتماعی، بعد زیرساختی، بعد عملکرد اقتصادی، بعد جامعه‌ای–روابط همسایگی و بعد جامعه‌ای-مشارکت- تعریف شده‌اند. توزیع فضایی تاب‌آوری و ابعاد آن در سطح کلانشهرتهران نشان می‌دهد که محلات غربی و جنوبی شهر تهران و برخی از محلات در شمال‌شرقی وضعیت نامطلوبی از نظر تاب‌آوری دارند. درصورتی که میزان تاب‌آوری در محلات مرکزی و شرقی به نسبت بیشتر است. در میان ابعاد تاب‌آوری نیز بعد زیرساختی بیشترین تاثیر منفی را بر محلات‌ با وضعیت نامطلوب تاب‌آوری داشته‌است.

کلیدواژه‌ها