ارتقاء کیفی آمیختگی اجتماعی با تأکیدی بر نمایانگر ریخت‌شناسی (مطالعه موردی: محلات آبادان)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکترای تخصصی شهرسازی، دانشکدۀ هنر و معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، ، تهران، ایران.

2 نویسنده اصلی مقاله

3 استاد دانشکده هنر و معمارى، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، ، تهران، ایران.

چکیده

در واکنش به جدایی گزینی اجتماعی، ترویج آمیختگی اجتماعی روندی نوپا در طراحی و توسعه شهر است. ترجمان اجتماعی این سیاست خلق محلاتی است که افراد متنوعی با سن، پس‌زمینه‌های قومی-نژادی، درآمدی و... را در خود جای دهند. به سبب کمتر موردعلاقه قرار گرفتن این موضوع آگاهی از این سازوکار در بوم شهری ایران ناچیز است. هدف از پژوهش سنجش بعد ریخت‌شناسی در ترویج آمیختگی اجتماعی است که با مورد پژوهی محلات آبادان تبیین شده است. معیارهای مربوطه با مطالعات کتابخانه‌ای، بازدیدهای میدانی و با استفاده از روش تحلیلی کمی و کیفی موردبررسی قرارگرفته است. لذا پس از مرور مفاهیم مرتبط، با بررسی نمونه موردی به آزمون فرضیات پرداخته و در قالب نتایج تحقیق، راهبردهای کالبدی قابل‌تعمیم در بعد ریخت‌شناسی به‌عنوان ابزاری در جهت طراحی محلات باهدف تنوع اجتماعی با دو رویکرد اختلاط و ارتباط ارائه‌شده است.

کلیدواژه‌ها


  1. ابوعلی، سمیه. (1384). تنوع در فضاهای شهری، نمونه موردی خیابان امام (ره). پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه علم و صنعت ایران. تهران.
  2. جیکوبز، جین. (1388). مرگ و زندگی شهرهای بزرگ امریکایی. (حمیدرضا پارسی و آرزو افلاطونی، مترجمان). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  3. خستو، مریم؛ سعیدی رضوانی، نوید. (1389). عوامل مؤثر بر سرزندگی فضاهای شعری، خلق یک فضای شهری سرزنده با تکیه بر مفهوم مرکز خرید پیاده. هویت شهر، 4(6)، 63-74.
  4. سایت، آن فور. (1394). اجتماعات برنامه ریزی شده و شهرهای جدید در تریدیب بنرجی و آناستازیا لوکایتو سیدریس. (گردآوندگان). طراحی شهری مفاهیم و جریان های معاصر (ف 28، ص 593-606). (نوید پور محمد رضا، مترجم). تهران: طحان.
  5. فرانسیس، مارک. (1394). مکان‌های واجد زندگی مختلط در تریدیب بنرجی و آناستازیا لوکایتو سیدریس. (گردآوندگان). طراحی شهری مفاهیم و جریان های معاصر (ف 33، ص 685-705). (نوید پور محمد رضا، مترجم). تهران: طحان.
  6. کارمونا، متیو؛ هیت، تیم؛ تنراک؛ و تیسدل، استیون. (1388). مکان‌های عمومی فضاهای شهری. (فریبا قرائی، مهشید شکوهی، زهرا اهری، اسماعیل صالحی، مترجمان). تهران: انتشارات دانشگاه هنر.
  7. کلتورپ، پیتر. (1387). منطقه: کلانشهر، شهر و شهرک در مایکل لسیس و کتلین مکورمیک. (گردآروندگان). منشور نوشهرگرایی (ف 1، ص 15-21). (رضا بصیری مژدهی و علیرضا دانش، مترجم). تهران، شرکت پردازش و برنامه ریزی شهری.
  8.  گارد، آجای. (1394). فضاهای محله ای: ابداعات طراحی و درون مایه های اجتماعی در تریدیب بنرجی و آناستازیا لوکایتو سیدریس. (گردآورندگان). طراحی شهری مفاهیم و جریان های معاصر (ف 29، ص 623-607). (رضا بصیری مژدهی، مترجم). تهران: طحان.
  9. لهسائی زاده، عبدالعلی. (1385). جامعه شناسی آبادان. شیراز: کیان مهر.
  10. میرمقتدایی، مهیا. (1385). هویت کالبدی شهر. تهران: مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن.
 

  1. Anobanini. (2015). Retrivd June,2015. from http://www.anobanini.ir/travel/fa/khoozestan/.
  2. Conzen, M. R. (1960). A study in town-plan analysis. Vancouver: Institute of British Geographers.
  3. Reeves, D. (2004). Planning for diversity: policy and planning in a world of difference. London: Routledge.
  4. Talen, E. (2008). Design For Diversity. London: Routledge.
  5. Vernez, M. A. (1997). Urban Morphology as an Emerging Interdisciplinary Field. Urban Morphology, 2(1), 3-10.