تبیین رابطه رفتار قلمروپایی شهروندان با معیا رها و میزان ادراک پیوستگی ساختمان و شهر در فضاهای عمومی شهر (مطالعه موردی: خیابان ولیعصر (عج) تهران)

نویسندگان

1 استادیار گروه معماری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر و معماری، گروه معماری.

2 استادگروه معماری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر

3 استاد معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

4 دانشیار معماری، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر و معماری

چکیده

در این مقاله، رابطه رفتار قلمروپایی شهروندان با میزان و معیارهای پیوستگی ساختمان و شهر در فضاهای عمومی­ شهری مطالعه شده است. وجود پیوستگی بین ساختمان و شهر در انسجام فضاها و کیفیت­مندی آن شرط اساسی است. رفتار قلمروپایی به­عنوان یکی از ابعاد اجتماعی فضای شهری، در ادراک پیوستگی فضاها و تعیین معیارهای ارزش­گذاری کیفیت آنها توسط شهروندان نقش مهمی ایفا می­نماید. مدعای تبیینی مقاله آن­ است که بر اساس رفتارهای قلمروپایی شهروندان، میزان ادراک و معیارهای پیوستگی ساختمان و شهر متفاوت­است. این گزاره نظری در سه سکانس از خیابان ولیعصر(عج) تهران مورد آزمون واقع شده­است. در سطح نظری روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و در سطح تجربی پیمایشی است که در چارچوب منطق فازی انجام گرفته­است. نتایج تحقیق نشان­ می­دهد،  بین میزان رفتار قلمروپایی و میزان ادراک پیوستگی هم­تغییری وجوددارد، ولی معیارهای پیوستگی ساختمان و شهر در فضاهای عمومی شهری در فضاهای مختلف بر حسب میزان و نوع رفتار قلمروپایی شهروندان متفاوت است.

کلیدواژه‌ها