سنجش رضایتمندی زنان از پارک‌های بانوان (مطالعه موردی: پارک‌های بانوان تبریز )

نویسندگان

1 کارشناس ارشد شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی، تبریز

2 استادیار دانشگاه هنر اسلامی، تبریز

3 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، تهران

چکیده

این تحقیق به بررسی و ارزیابی سطح رضایتمندی زنان استفاده کننده از پارک­های بانوان شهر تبریز می­پردازد و دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا این گونه پارک­ها یک راه­حل مناسب برای آزادی و راحتی زنان می­باشند یا نوعی محبوس نمودن زنان در میان دیوارهای بلند و جدایی­گزینی جنسیتی محسوب می­شود. چهار پارک بانوان در شهر تبریز به عنوان نمونه انتخاب شد و با طرح پرسشنامه، رضایتمندی بانوان در این چهار پارک مورد سنجش و مقایسه قرار گرفت. با توجه به مشکلات و پیشنهادات عنوان­شده توسط بانوان معیارهایی جهت طراحی پارک­های بانوان استنتاج گردید. ابزار اصلی تحقیق، مصاحبه عمیق و جامعه آماری، زنان استفاده کننده از پارک­های بانوان بوده­است که با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده­اند و نتایج مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در انتها، نقاط مثبت و منفی پارک بانوان و مدل ارزیابی کیفیت پارک­های بانوان با اصلاح مدل­های مستخرج از متون نظری ارائه گردیده است.

کلیدواژه‌ها