طراحی صحیح پنجره ها به منظور دستیابی به میزان نور روز مناسب در خانه های آپارتمانی شهر تهران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری معماری اسلامی دانشگاه هنر اصفهان. )مسئول مکاتبات(

2 عضو هیئت علمی دانشکده معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران.

3 کارشناسی ارشد معماری گرایش طراحی فضاهای بهداشتی و درمانی دانشگاه علم و صنعت ایران.

چکیده

امروزه مشکل تأمین مسکن برای تعداد زیادی از شهروندان کلان شهرها و گرایش به انبوهسازی و ساخت خانههای کوچک و ارزان آپارتمانی، باعث تضعیف کیفیت خانههای مسکونی شدهاست. یکی از عوامل کیفی با اهمیت در هر مسکنی، توجه به نور روز است که تأثیر بسیاری در سلامت روح و جسم ساکنان دارد. در ساختمانهای بلند مرتبه که ساکنان به فضاهایی مانند حیاط دسترسی ندارند و در طول روز در فضای بسته آپارتمانی زندگی میکنند، پنجره ها نور مورد نیاز ساکنان را تأمین میکنند. از اینرو، توجه به طراحی صحیح پنجرهها دارای اهمیت فراوانی است. این نوشته در صدد است میزان نور روز مناسب و راههای فراهم آوردن آن را در خانههای مسکونی ساختمان های بلند مرتبه شهر تهران بررسی کند. روش تحقیق این پژوهش توصیفی تحلیلی و نیز مدلسازی رایانهای در نرم افزار محاسب نور روز  میباشد.

کلیدواژه‌ها


  1.          پورمحمدی، محمد رضا. (1379). برنامه ریزی مسکن تهران. تهران: انتشارات سمت.
  2.          واتسون، دونالد. (1387). طراحی اقلیمی، (وحید قبادیان، مترجم). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  3.          کوکبی، افشین. (1386). معیار های ارزیابی کیفیت زندگی شهری در مراکز شهری. هویت شهر، 1(1)، 75-86.
  4.         ذبیحی، حسین؛ حبیب، فرح؛ و رهبری منش، کمال. (1390). بررسی رابطه بین میزان رضایت از مجنمع های مسکونی و تاثیر مجتمع های مسکونی بر روابط انسان. هویت شهر، 5(8)، 103-118.
  5.        کلهر، حسن. (1391)، مهندسی روشنایی. تهران: شرکت سهامی انتشار.
Augustin, S. (2009). Place Advantage: Applied Psychology for Interior Architecture. New jersey: john wiley & sons, inc.
7. Baker, N., Fanchiotti, A., & Steemers, K. (1993). Daylighting in Architecture, A European Reference Book. London: James and James (Science Publishers) Ltd, For the Commission of the European.
8. British Standards Institution. (2008). BS 8206-2, Lighting for Building, Part 2 Code of Practice for Daylighting. UK: Author.
9. Chartered Institution of Building Services Engineers (CIBSE). (1999). Daylighting and window design. London: Author.
10. Chartered Institution of Building Services Engineers (CIBSE). (2006). Environmental Design. London: Author.
11. Cummins, S., & Jackson, R. (2001). The Built environmental and children health. Pediatric Clinics of North America, 48,1241- 1252.
12. Dubois, M. C. (2001). Impact of Solar Shading Devices on Daylight Quality: Measurements in Experimental Office Rooms. Sweden, Lund: Lund University.
13. Joseph, S., Fred, W., & Robert, Y. (2001), Handbook of Behavioral Neurobiology: Circadian Clocks, Volume 12. New York: Kluwer Academic/ Plenum Publishers.
14. Kellert, S., Heerwagen, J., & Mador, M. (2008). Biophilic design: the theory, science and practice of bringing buildings to life. New jersey: John Wiley & Sons.
15. Lewy, A. J., Nurnberger, J. I., Wehr, T. A., Pack, D., Becker, L. E., & Powell, R. L. (1985). Supersensitivity to light: Possible trait marker for manic-depressive illness. American Journal of Psychiatry, 142, 720–727.
16. McCullough, C. (2010). Evidence – baced design for healthcare facilities. US: Renee Wilmeth.
17. Ono, M., & Chikazawa, Y. (2009). Street Lighting with LED Light Sources. Osram jornal, 23, 1-10.
18. Simm, S., & Coley, D. (2011). The relationship between wall reflectance and daylight factor in real rooms. Architectural Science Review, 54(4), 329-334.
19. Tyson, G. A., Lambert, G., & Beattie, L. (2002). The Impact of Ward Design on the Behaviour Occupational Satisfaction and Well-Being of Psychiatric Nurses. International Journal of Mental Health Nursing, 11(2), 94-102.
20. UK Building Research Energy Conservation Support Unit. (1998). Desktop guide to daylighting - for architects. UK: Author.
21. Wasserman, D. (2011). Depression. UK: Oxford University Press.
22. WHO (World Health Organization). (1948) Constitution. Geneva: Author.